วันนี้พวกเราร้อยกว่าชีวิตตื่นเช้าขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียง(มากก)เพื่อเข้ารับการฝึกวินัยโดยลุงๆต.ช.ด(ไม่ใช่ตายชายแดนนะเอก -*-) วันนี้เราได้อารมณ์หลากหลายด้วยกัน มีทั้งร้อนแทบขาดใจฮาแทบลิ้นไก่หลุด(เป็นยังไงวะ??) และหลายๆคนอาจผลอหลุดมาดเท่ห์ๆของตัวเองแสดงท่าทีที่รับไม่ได้ออกมา (ขอไม่เอ่ยชื่อ เดี๋ยวเข้าตัว อิอิ)

เราเริ่มต้นการฝึกด้วยเช้าวันที่ฝนพรำ (โรแมนติ้ก--โรแมนติก)พวกเราร้อยกว่าชีวิตถูกกวาดต้อนเข้าไปในสถานที่แห่งหนึ่ง...-*- หลังจากที่ฟังใครต่อใครกล่าวสุนทรพจน์ไม่นานสติสัมปัชชัญญะต่างๆก็เริ่มดับมืดลง(เป็นใครบ้างก็ไม่รู้เพราะเราหลับไปตั้งแต่20แรกนาทีแล้ว!-0-)

หลังจากที่หลับ--เอ่อ--ฝึกความอดทนในการฟังไปได้สักพัก พวกเราต่างก็แบ่งกลุ่มออกเป็นสี่กลุ่มใหญ่ๆอย่างกระตือรือร้น! พวกเราได้ลุงต.ช.ด.มาช่วยฝึกฝนวินัยอย่างเต็มที่รึไม่ไม่แน่ใจนัก... ในขณะที่กลุ่มอื่นๆเค้าฝึกกันอย่างจริงจัง ซ้ายขวาซ้าย ขวาหัน หมูหัน แต่ทำไม--อาจเป็นเพราะหน้าตา... กลุ่มเราฝึก5นาที พัก5นาที ฝึก10นาที พัก15นาที-*-

วันนั้นเป็นวันที่สนุกมาก ถ้าเรามองทุกวันให้เป็นวันพิเศษ มันก็จะมีเรื่องราวมากมายให้จดจำสินะ...